Op 18 april 1918 werd voor het eerst bij WVC een elftalcommissie benoemd. Tot lid van deze commissie werden gekozen: B. Baarschers, J.B.B. Oonk, J. Mol, J. Luinge en B.H. Römer.

In het seizoen 1918-'19 zorgde WVC voor een verrassing door het kampioenschap te behalen in de 1e klasse van de G.V.B. en de automatische promotie naar de 3e klasse van de N.V.B.. Het elftal vormde een goed geheel. Men begreep elkaar en de spelers raakten goed op elkaar ingespeeld, maar wat nog meer zei, dat was de clubliefde, die aan de dag werd gelegd.

Wilt u een voorbeeld:
Bonno van Dijk lag als soldaat in Meppel. Er stond toen een belangrijke uitwedstrijd op het programma tegen Silvolde. Natuurlijk wilde men zo sterk mogelijk verschijnen. En wie kwam in Silvolde? Bonno! Op de fiets!

Herman Bekker was in Vlissingen, maar bezat geen geld om naar Winterswijk te komen. Geen nood! Dan maar met de goederentrein, maar present was hij op de wedstrijd.

In het seizoen 1919-'20 maakte WVC een uitstekend debuut in de N.V.B. (een 5e plaats). Een nieuw succes volgde in het seizoen 1920-'21. WVC behaalde ongeslagen de kampioenstitel van zijn afdeling. In 11 wedstrijden werden 20 punten verzameld, met als doelcijfers 46-3. De daaropvolgende promotiewedstrijden verliepen minder succesvol.